هر چی بخوای داریم

هر چی که بخوای

10 واقعیت شگفت انگیز درمورد کهکشان راه شیری

10 واقعیت شگفت انگیز درمورد کهکشان راه شیری

همه عمرتان اینجا زندگی کرده اید اما واقعاً درمورد کهکشان راه شیری چه می دانید؟ احتمالاً می دانید که مارپیچی است که 100،000 سال نوری امتداد دارد. تصمیم گرفته ایم شما را با حقایق بیشتری درمورد این کهکشان آشنا کنیم.

 

احتمالاً می دانید که راه شیری کهکشانی مارپیچ و احتمالاً زیباترین نوع کهکشان است. آنها بازوهای بسیار بزرگ و باعظمتی دارند که از یک قطب مرکزی یا توده ای ستاره درخشان بیرون می آید. مارپیچ های آن ظاهری خارق العاده دارند: یک سد مستطیل شکل از ستاره ها در مرکز به جای یک کره و بازوها از دو انتهای سد پرتو می افکنند. ستاره شناسان به این سد، حائل می گویند و ما یکی از اینها را داریم.

 

2) حفره ی سیاه بسیار بزرگی با چگالی بسیار بالا در قلب آن وجود دارد.

 

 

درست است، یک حفره سیاه (سیاه چاله).

 

حال تصور می شود که یک حفره سیاه بسیار بزرگ با چگالی بسیار زیاد در مرکز کهکشان با خود کهکشان شکل می گیرد و در واقعیت ابرهایی که خارج آن به دلیل فرو ریختن اجرام در این سیاه چاله ایجاد میشود، بر شکل گیری ستاره ها در کهکشان تاثیر دارند. بنابراین، حفره های سیاه می توانند خطرناک باشند اما این امکان وجود دارد که تولد احتمالی خورشید—و تولد زمین به همراه آن—به کمک همین طوفانها به وجود آمده است.

 

 

کهکشان ها بزرگ هستند و توده های بسیار زیادی دارند. اگر کهکشان های کوچک دیگری از نزدیک یک کهکشان بزرگتر رد شوند، کهکشان بزرگتر می تواند ستاره ها و گازهای آن را جذب کند.

 

 

4) ما در یک محله زیبا زندگی می کنیم...

 

 

5) ... و در حومه شهر هستیم.

 

 

6) فقط می توانید 000003/0 درصد آنرا ببینید.

 

 

7) 90 درصد آن نامرئی است.

 

 

هر چه که هست، حجم دارد اما نمی درخشد. به همین خاطر به آن شیء تیره می گوییم چون هیچ واژه مناسب تری برای آن پیدا نکردیم. می دانیم که حفره های تیره، ستاره های مرده، سیاره های طرد شده، گاز سرد و ... نیستند و آنچه که باقی می ماند بسیار عجیب است. اما می دانیم که واقعی است و وجود دارد. فقط نمی دانیم که چیست.

 

 

البته آنها به خودی خود وهم نیستند اما تعداد ستاره های موجود در بازوهای مارپیچ کهکشان ما خیلی متفاوت تر از تعداد موجود بین بازوها نیستند! بازوها مثل ترافیک شهری و مناطقی است که تراکم جمعیت بالا است. درست مثل یک ترافیک در اتوبان، ماشین ها وارد ترافیک شده و از آن خارج می شوند اما خود ترافیک تکان نمی خورد. درمورد بازوها هم ستاره هایی به آن وارد و از آن خارج می شوند اما بازوها همانجا می مانند.

 

ما به این دلیل بازوها را می بینیم که نور در آنجا بهتر است نه به این دلیل که ستاره ها آنجا جمع می شوند.

 

راه شیری دیسکی چاق با امتدادی برابر با 100،000 سال نوری و پهنایی برابر با چند هزار سال نوری است. تقریباً مقیاسی مثل یک جعبه DVD چهارتایی دارد.

 

 

10) قرار است کهکشان آندرومیدا را خیلی بهتر بشناسیم.

 

 

اگر به نظرتان این خیلی بزرگ نمی رسد، باید بگوییم که اندازه آن برابر با دو میلیارد سال نوری است.

 

در حال حاضر، گرانش متقابل هر دو کهکشان، قوس هایی عجیب و شگفت انگیز از ستاره و گاز می سازد. درست است که بسیار زیباست اما نشاندهنده یک خشونت در مقیاسی حماسی است.

 

فکر کردن به آن هم واقعاً جالب است.

 




منبع: مردمان

 

فان پاتوق 
  
نویسنده : حسین شورگشتی ; ساعت ٩:۳۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳۸٩/۸/۱٠

تصویر جدید از تولد ستاره ها در مرکز یک توده کیهانی

 تلسکوپ اروپایی ESO در شیلی با کاوش در مرکز یک توده کیهانی تصاویری تهیه کرد که جزئیات یک فرایند فیزیکی را که منجر به تشکیل ستاره ها و منظومه های جدید سیاره ای می شود نشان می دهد. 
به گزارش خبرگزاری مهر، این توده کیهانی که RCW 38 نام دارد در صورت فلکی بادبان در فاصله 5 هزار و 500 سال نوری از زمین قرار دارد. 

اکنون تلسکوپ رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) در شیلی تصاویر واضحی را از مرکز این توده کیهانی تهیه کرده است که جزئیات تولد ستاره های جدید و تشکیل منظومه های سیاره ای اطراف این ستاره ها را نشان می دهد. 

این خانواده از ستاره ها در این خوشه تشکیل می شوند و اطراف این خوشه را توده ای از گرد و غبار پوشانده است. 



براساس گزارش Scientific American، ستاره شناسانی که با استفاده از تکنیک ویژه "اپتیک انطباقی" موفق شدند این تصاویر واضحی را تهیه کنند در این خصوص اظهار داشتند: "با نگاه به خوشه های ستاره ای مثل RCW 38 می توانیم درباره منشای منظومه شمسی و سایر منظومه های سیاره ای به نتایج جدیدی دست یابیم."

  
نویسنده : حسین شورگشتی ; ساعت ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۳۸۸/٦/۱