10 واقعیت شگفت انگیز درمورد کهکشان راه شیری
10 واقعیت شگفت انگیز درمورد کهکشان راه شیری 
همه عمرتان اینجا زندگی کرده اید اما واقعاً درمورد کهکشان راه شیری چه می دانید؟ احتمالاً می دانید که مارپیچی است که 100،000 سال نوری امتداد دارد. تصمیم گرفته ایم شما را با حقایق بیشتری درمورد این کهکشان آشنا کنیم.
احتمالاً می دانید که راه شیری کهکشانی مارپیچ و احتمالاً زیباترین نوع کهکشان است. آنها بازوهای بسیار بزرگ و باعظمتی دارند که از یک قطب مرکزی یا توده ای ستاره درخشان بیرون می آید. مارپیچ های آن ظاهری خارق العاده دارند: یک سد مستطیل شکل از ستاره ها در مرکز به جای یک کره و بازوها از دو انتهای سد پرتو می افکنند. ستاره شناسان به این سد، حائل می گویند و ما یکی از اینها را داریم.
2) حفره ی سیاه بسیار بزرگی با چگالی بسیار بالا در قلب آن وجود دارد.
درست است، یک حفره سیاه (سیاه چاله).
حال تصور می شود که یک حفره سیاه بسیار بزرگ با چگالی بسیار زیاد در مرکز کهکشان با خود کهکشان شکل می گیرد و در واقعیت ابرهایی که خارج آن به دلیل فرو ریختن اجرام در این سیاه چاله ایجاد میشود، بر شکل گیری ستاره ها در کهکشان تاثیر دارند. بنابراین، حفره های سیاه می توانند خطرناک باشند اما این امکان وجود دارد که تولد احتمالی خورشید—و تولد زمین به همراه آن—به کمک همین طوفانها به وجود آمده است.
کهکشان ها بزرگ هستند و توده های بسیار زیادی دارند. اگر کهکشان های کوچک دیگری از نزدیک یک کهکشان بزرگتر رد شوند، کهکشان بزرگتر می تواند ستاره ها و گازهای آن را جذب کند.
4) ما در یک محله زیبا زندگی می کنیم...
5) ... و در حومه شهر هستیم.
6) فقط می توانید 000003/0 درصد آنرا ببینید.
7) 90 درصد آن نامرئی است.
هر چه که هست، حجم دارد اما نمی درخشد. به همین خاطر به آن شیء تیره می گوییم چون هیچ واژه مناسب تری برای آن پیدا نکردیم. می دانیم که حفره های تیره، ستاره های مرده، سیاره های طرد شده، گاز سرد و ... نیستند و آنچه که باقی می ماند بسیار عجیب است. اما می دانیم که واقعی است و وجود دارد. فقط نمی دانیم که چیست.
البته آنها به خودی خود وهم نیستند اما تعداد ستاره های موجود در بازوهای مارپیچ کهکشان ما خیلی متفاوت تر از تعداد موجود بین بازوها نیستند! بازوها مثل ترافیک شهری و مناطقی است که تراکم جمعیت بالا است. درست مثل یک ترافیک در اتوبان، ماشین ها وارد ترافیک شده و از آن خارج می شوند اما خود ترافیک تکان نمی خورد. درمورد بازوها هم ستاره هایی به آن وارد و از آن خارج می شوند اما بازوها همانجا می مانند.
ما به این دلیل بازوها را می بینیم که نور در آنجا بهتر است نه به این دلیل که ستاره ها آنجا جمع می شوند.
راه شیری دیسکی چاق با امتدادی برابر با 100،000 سال نوری و پهنایی برابر با چند هزار سال نوری است. تقریباً مقیاسی مثل یک جعبه DVD چهارتایی دارد.
10) قرار است کهکشان آندرومیدا را خیلی بهتر بشناسیم.
اگر به نظرتان این خیلی بزرگ نمی رسد، باید بگوییم که اندازه آن برابر با دو میلیارد سال نوری است.
در حال حاضر، گرانش متقابل هر دو کهکشان، قوس هایی عجیب و شگفت انگیز از ستاره و گاز می سازد. درست است که بسیار زیباست اما نشاندهنده یک خشونت در مقیاسی حماسی است.
فکر کردن به آن هم واقعاً جالب است.
منبع: مردمان
نظرات ()
چهارصدمین سال از ابداع تلسکوپ گالیله گذشت
گوگل در روز چهارصدمین سالگرد ابداع تلسکوپ گالیله ابداعی که بینش انسان نسبت به جهان را برای همیشه متحول ساخت لوگوی خود را در قالب طرح گرافیکی جالب توجهی تغییر داده است. سایت گوگل به مناسبت یکی از بزرگترین وقایع تاریخی که توانست تحول بزرگی در علم نجوم به وجود آورد، لوگوی خود را تغییر داد. سال 2009 سالگردهای وقایع تاریخی زیادی را در خود گنجانده است که از آن جمله می توان به دویستمین سالگرد تولد چارلز داروین و صد و پنجاهمین سالگرد معرفی منشا گونه های زیستی اشاره کرد.
گالیلئو گالیله، 15 فوریه سال 1564 در ایتالیا به دنیا آمد. او فیزیکدان، ریاضی دان، اخترشناس و فیلسوف بزرگی بود که نقش بسزایی در پیشرفت علم ایفا کرد. گالیله با انجام رصدهای دقیق و نتیجه بخش ، به حمایت از نظریه ی خورشید مرکزی کوپرنیک برخاست که منجر به محاکمه ی وی در دادگاه تفتیش عقاید شد. گالیله را پدر نجوم مشاهداتی مدرن ، پدرفیزیک و پدر علم می نامند. از جمله دستاوردها و کشفیات مهم وی در نجوم رصدی، رصد اهله ی زهره، کشف 4 قمر گالیله ای مشتری (یو ، اروپا ، کالیستو ، گانیمید) و بررسی و تحلیل لکه های خورشیدی می باشد.
چهارصد سال پیش، گالیلئو گالیله هنگامی که برای اولین بار با استفاده از تلسکوپ خود، ماه و سیارات منظومه شمسی را مطالعه کرد در واقع گامی نو در پیشرفت دانش ستاره شناسی برداشت به افتخار و پاسداشت کشفیات مهم وی اتحادیه ی بین المللی نجوم امسال را سال جهانی نجوم نامید.
دقیقا 400 سال پیش در 25 آگوست 1609 گالیله با ابداع جالب خود درک بشر نسبت به جهان را برای همیشه تغییر داد. اخترشناس و فیلسوف ایتالیایی گالیله تلسکوپ خود را در این تاریخ برای تاجران ونیزی به نمایش گذاشت، ابزاری که توانست برای او علاوه بر جاودانگی علمی با سرعتی بالا مشکلات زیادی به بار آورد.
نمونه های ساده تر تلسکوپها برای اولین بار در هلند ارائه شد و نمونه ابتدایی گالیله نیز بسیار کوچکتر و باریک تر از آن چیزی بود که مورد توجه قرار گیرد. اما تلسکوپ قدرت 8 گالیله و نمونه های قدرتمندتری که پس از آن تولید کرد پس از آنکه آسمان را نشانه گرفتند توانستند دستاوردهای عظیمی را برای وی به همراه آورند.
از آن پس کره ماه آنچنان که مردم باور داشتند از سطحی صاف برخوردار نبود و سیاره ای دیگر، سیاره مشتری نیز از قمرهایی برخوردار بود. در این میان ونوس نیز وضعیتهای قمری را از خود به نمایش می گذاشت، پدیده ای که در صورت چرخش همزمان خورشید و ونوس به دور زمین غیر ممکن خواهد بود. این پدیده در حدود یک قرن پیش توسط نیکولاس کوپرنیک نیز پیش بینی شده بود. وی در آن زمان سیستم سیاره ای را متصور شده بود که خورشید در مرکز آن قرار دارد و نه زمین.
گالیله همچنین با استفاده از تلسکوپ خود توانست ساختار کهکشان راه شیری را درک کند. وی دریافت این کهکشان از ابری از ستاره ها تشکیل شده است و ادامه مطالعات وی آشکار کرد که نه تنها زمین در مرکز این اجرام فضای قرار نگرفته است، بلکه تمامی این اجرام بسیار بزرگتر از آن چیزی است که وی تا به حال تصور داشته است.
آخرین تخمینهایی که توسط اخترشناسان برای برآورد سن و ابعاد جهان انجام گرفته است، نشان می دهد جهان هستی سنی در حدود 13.7 بیلیون سال سن دارد، سه برابر زمانی که زمین در آن به وجود آمده و در حدود 100 هزار برابر طول عمر یک انسان مدرن. ابعاد حقیقی جهان همچنان ناشناخته باقی مانده است. سن جهان و سرعت بالای نور به آن معنی است که اخترشناسان توانایی نگریستن به ماورای 13.7 بیلیون سال نوری را ندارند اما جهان به طور حتم بسیار بزرگتر از ابعادی است که اکنون تصور می رود.جهانی که گالیله در آن متولد شده بود محدوده ای از پدیده های قابل درک بود. یونانی ها نظر ثابتی درباره ابعاد زمین و فاصله زمین تا ماه داشتند و نسلهای بعد از آنها نیز با مطالعه مطالب علمی نسلهای پیشین نظری مشابه درباره جهان هستی داشتند. این ابعاد و فواصل تنها در حدی بود که ذهن قدرت تصور آن را داشت زیرا باور جهانی در اندازه یک انسان بسیار قابل درکتر بود. به همین دلیل اکتشافات گالیله آنچنان که انتظار می رفت به مذاق کلیسای کاتولیک خوش نیامد و وی پس از جان سالم به در بردن از خطر مرگ، دهه آخر زندگی خود را تحت حبس خانگی به سر برد.
