کلید گمراهی و پلیدی
کلید گمراهی و پلیدی
نشستهام روی صندلیای که آرم آرام تکان می خورد، کلیله و دمنه را دست گرفته ام ...؛ لذت میبرم از خواندن داستانهایش که مرا به فکر فرو می برد، به دور دستها ... .
"بازرگانی بود اندک مایه که می خواست سفر کند. صد من آهن داشت. در خانه دوستی، بر سبیل ودیعت نهاد و برفت. چون بازآمد؛ امین، ودیعت را بفروخته و بها، خرج کرده بود.
بازرگان، روزی به طلب آهن، به نزدیک او رفت. و مرد گفت: «آهن تو، در بیغوله خانه بنهاده بودم و احتیاط تمام بکرده، آنجا سوراخ موش بود، تا من واقف شدم، تمام بخورده بود». بازرگان جواب داد: «راست می گویی! موش، آهن، سخت دوست دارد و دندان او بر خاییدن آن قادر باشد!».
امین راستکار، شاد شد؛ یعنی پنداشت که بازرگان، نرم گشت و دل از آهن برداشت، گفت: «امروز به خانه من، میهمان باش». پس بازرگان به سوی خانه امین روان شد و چون به سر کوی رسید، پسری را از آنِ او ببُرد و پنهان کرد. چون بجستند و ندا در شهر دادند، بازرگان گفت: « من، بازی دیدم که کودکی را در هوا می برد ». امین فریاد برداشت که: «دروغ و محال چرا می گویی؟ باز، کودکی را چون برگیرد؟» بازرگان بخندید و گفت: «در شهری که موش، صد من آهن بتواند خورد؛ بازی نیز، کودکی را به مقدار ده من، بر تواند گرفت». امین دانست که حال چیست. گفت: «موش، آهن نخورده است، پسر، بازده و آهن بستان» ... " .
با خودم می اندیشم دل، وقتی ناپاک می شود؛ وقتی حب دنیا و ما فیهایش در آن جای می گیرد؛ تعفن دروغ هم به خود می گیرد ...
دل نـیــــــارامــد ز گفــــتـار دروغ آب و روغــــن هیچ نیفروزد فروغ
در حدیث راست، آرام دل است راستـی هـا، دانـه دام دل است
هر گناهى صورتى در پرده دارد که در عالم بصیرت و حقایق، به آن نمایان مىشود؛ کسى که شایستگى پس زدن این پرده و دیدن حقایق را داشته باشد، شاید بتواند چهره کریه و زشت پنهانى گناه را ببیند؛ چنان که نیکوکارىها نیز هر کدام صورتى بسیار زیبا در عالم مثال دارند، که اگر چشم دل به آن عالم گشوده شود، آن چهرههاى زیبا را خواهد دید. دروغگو نیز در آن عالم، چهرهاى زشت و صورتی منفور دارد که یکى از خصوصیات آن، بوى تعفنی است که از قلبش خارج مىشود که آسمانیان و ملکوتیان را از او بیزار و متنفر مىسازد.
دروغگو را مادامى که دروغ مىگوید، در آن عالم قدس راهى نیست. عالم قدس، جهان آسایش و خوشبختى است. چگونه مىشود کسى را در آن جهان، بار باشد، در صورتى که قدسیان از وجودش در عذاب باشند.
هر کلیدى با بسته اى سنخیت دارد. بسته اى کلید فلزى مىخواهد. بسته اى به کلیدهاى چوبى نیاز دارد. پارهاى از بسته ها کلید چرمى مى خواهند، مى گویند کلیدهاى گنج هاى قارون چرمى بوده است. رمز کلیدى مى خواهد که به وسیله آن گشوده گردد. هر علمى کلیدى دارد. مسائل ریاضى، کلید ویژه خود را دارند. خردمندان براى گشودن دشوارى هاى زندگى، در پى کلید آنها مى گردند. زبان هر کس، کلید شخصیت علمى و عقلى اوست.
فکر کردی که زبان در دهان خردمند چیست؟کلید در گنج صاحب هنر... .
چو در بسته باشد چه داند کسى که گوهر فروش است یا پیله ور
سخن، کلید پى بردن به ارزش یا بىارزشى سخن گوست.
تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد
به هر حال، هر قفلى کلیدى دارد، خواه قفل سعادت و خوشبختى باشد، خواه قفل زیان و بدبختی؛ کلید، هم درِ سعادت و خوشبختى را مى گشاید و هم درهاى بسته زیان و بدبختى را باز مى کند ...
گاهى در را می بندی تا اشیاى قیمتى و گران بها را محفوظ نگه داری که دزدى نرباید و گاهى موجودات خطرناک را مىبندی تا مردم را از خطر آنها محفوظ نگاه داری ... کسى که با دروغ سر و کارى نداشته باشد، از خطر گناهان به دور است و به نیکو کارى نزدیک، ولى وقتی با دروغ آشنا شد، درهاى گناهان به رویش گشوده مىشود و در سیاهچال بدبختى خواهد افتاد و گاه چنان در آنجا مسکن خواهد گزید که بیرون شدنش بسیار دشوار خواهد بود که زشتىها را در خانهاى گذاشتهاند و دروغ را کلید آن خانه قرار دادهاند.(1)
کمی با دقت تر به جهان اطرافت نگاه کن ... به آفریده های خدا ... در سراسر جهان هستی قانون صداقت و صراحت و حقیقت جاری است؛ هر چند به حسب ظاهر در عالم هستی تضادها و تعارضهایی دیده می شود، ولی دروغ و خیانت در طبیعت اصلاً وجود ندارد. حقایق ناب را اگر میخواهی، باید آنها را در طبیعت و هستی باید جستجو کنی و از زبان آفرینش باید بشنوی؛ مگر جز این است که تمام قوانین علمی و فلسفی، برداشتی است نسبی از جهان هستی و قوانین حاکم بر آن و طالبان حقیقت همه و همه در اسرار هستی می اندیشند و از آن الهام می گیرند و جز با هستی و قوانین حاکم بر آن سر و کاری ندارند؟ ... اما این انسان ظالم و ستمکار است که حق را با باطل به هم آمیخته و آن را وارونه جلوه می دهد؛ زیرا باطل محض را نمی شود به مردم ارائه داد که طبع حقیقت جوی مردم خود به خود آن را دفع می کند.
ابزار بسیاری از گناهان دروغ است. اینکه می بینی افراد دروغگو بدبینی و سوء ظن خاصی نسبت به همه کس و همه چیز دارند، با دروغ خود را بزرگ جلوه می دهند و با دروغ هزار گونه تملق می گویند ...؛ همه دروغ گویان باید بدانند که چه عواقب دردناک و آثار سوء معنوی و مادی ای متوجه آنهاست ... باید متوجه باشند که اگر چه دروغ در پاره ای از موارد نفع شخصی دارد، ولی نفعش آنقدر آنی و زودگذر است که به نفعش نمی رسد ... دروغ گو اگر شخصیت خودش را متزلزل نبیند، اگر شخصیت خودش را پرورش بدهد، اگر پایه های ایمان را درون خودش تقویت کند، می تواند از این صفت رذیله رهایی یابد؛ که هر چه در منجلاب آن بیشتر و بیشتر فرو رود، راه نجاتش سخت تر و سخت تر و شاید هم هیچ باشد ... .
دل پاک و مهذّب و آزموده، آبدیده و پخته و صیقل خورده، راست را از دروغ و راست گو را از دروغ گو تمیز می دهد؛ این سرّ پذیرش دعوت پیامبران است و آنان که دل ناپاک دارند، نه دعوت قبول می کنند و نه هدایت می شوند ...
«فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِی قُلُوبِهِمْ إِلى یَوْمِ یَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما کانُوا یَکْذِبُونَ»(2)
بنای خلقت و طبیعت از همان ابتدای آفرینش، بر حقیقت و راستی استوار شد تا آدمی دریابد که طریق کمال اگر بخواهد که بپیماید، همین راستی است و درستی و چه زیان کار است، انسان ظالم و ستمکار که حق را با باطل به هم می آمیزد و آن را وارونه جلوه می دهد... کلید گمراهی به دست می گیرد و همراه می طلبد برای گشودن صندوقچه تباهی ... بیچاره است و نگون بخت که خود را از رحمت الهی دور می کند و دورتر ... « إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ کَذَّاب» (3)
نشسته ام به مردار روبه رویم نگاه می کنم، بوی تعفنش مشامم را آزار می دهد؛ به خودم نگاه می کنم در آیینه رو به رو ... نکند این بوی کلام من باشد ... نکند این روسیاهی از آن من باشد ... به دستانم نگاه می کنم، به کلید در دستانم ... نباشد که کلید باز گشایی پلیدی ها باشد ... .
چشمانم را می بندم و به خدا پناه می برم از
«لایَجِدُ عَبدٌ طَعْمَ الإیمانَ حتّی یَترُکَ الکذبَ هزلهُ وجدّهُ؛ هیچ بنده ای مزه ایمان را نچشد، مگر این که دروغ را ترک کند، چه شوخی باشد و چه جدّی».(4)
کسی را که عادت بود راستی خطا گر کند در گذارند ازو
و گر نامـــــور شد به ناراستی دگر راست باور ندارند ازو
زهرا رضاییان - گروه دین و اندیشه تبیان
پی نوشت ها:
1. شعیری، جامع الاخبار، ص 418
2. توبه: 77.
3. غافر: 28.
4. بحارالانوار، ج72، ص249.
نظرات ()
نرم افزار دروغ سنج با lie detector
دوست دارید بفهمید که مخاطب شما دروغ میگه یا راست؟ نرم افزار دروغ سنج که براتون گذاشتم از طریق صدای شخص و با توجه به سوالاتی که شما از اون میپرسید میتونید تشخیص بده.خیلی جالبه.
رباتهایی که یاد گرفته اند، دروغ بگویند!
با این حال هنگامی که محققان سطح رقابت را افزایش دادند - در حالیکه مقدار غذا را کاهش می دادند، رباتها را رودرروی یکدیگر قرار میدادند- دریافتند که رباتها آموخته اند که در این وضعیت اطلاعات خود را مخفی کنند. یعنی با پیدا کردن منبع غذایی، به جای روشن کردن چراغهایشان که باعث میشود سایر رباتها از وجود منابع غذایی باخبر شوند، چراغهایشان را خاموش نگه میدارند، در حقیقت رباتها فهمیده بودند که پنهان سازی داده ها و یا عدم تشعشع نور باعث می شود خودشان، غذای بیشتری بیابند.
مرکز فناوری ماساچوست می گوید که این تحقیق به دانشمندان کمک می کند تا به درک کاملتری از نحوه تکامل سیستمهای ارتباطی بیولوژیکی برسند.
هر وقت یه مرد دروغ میگه به خاطر یه دلیل شرافتمندانه است
دروغ شرافتمندانه
یه روز یه هیزم شکن داشت از کنار رودخونه راه می رفت که تبرش افتاد توی آب.
هیزم شکن داشت گریه می کرد که یه فرشته اومد و پرسید که چرا گریه می کنی؟
هیزم شکن گفت که تبرم توی رودخونه افتاده. فرشته رفت و با یه تبر طلایی برگشت.
" آیا این تبر توست؟" هیزم شکن جواب داد: " نه
فرشته دوباره به زیر آب رفت و این بار با یه تبر نقره ای برگشت و پرسید که آیا این تبر توست؟ دوباره، هیزم شکن جواب داد : نه
فرشته باز هم به زیر آب رفت و این بار با یه تبر آهنی برگشت و پرسید آیا این تبر توست؟
جواب داد: آره. فرشته از صداقت مرد خوشحال شد و هر سه تبر را به او داد و هیزم شکن خوشحال روانه خونه شد...
یه روز وقتی هیزم شکن داشت با زنش کنار رودخونه راه می رفت زنش افتاد توی آب.
هیزم شکن داشت گریه می کرد که فرشته باز هم اومد و پرسید که چرا گریه می کنی؟
اوه فرشته، زنم افتاده توی آب ...فرشته رفت زیر آب و با جنیفر لوپز برگشت و پرسید : زنت اینه؟
هیزم شکن فریاد زد " آره "
فرشته عصبانی شد. " تو تقلب کردی، این نامردیه"
هیزم شکن جواب داد : اوه، فرشته من منو ببخش. سوء تفاهم شده. میدوونی، اگه به
جنیفر لوپز " نه" میگفتم تو میرفتی و با کاترین زتاجونز می اومدی. و باز هم اگه به
کاترین زتاجونز "نه" میگفتم تو میرفتی و با زن خودم می اومدی و من هم میگفتم
آره . اونوقت تو هر سه تا رو به من می دادی اما فرشته، من یه آدم فقیرم و توانایی
نگهداری سه تا زن رو ندارم، و به همین دلیل بود که این بار گفتم آره...
نکته اخلاقی : اینه که هر وقت یه مرد دروغ میگه به خاطر یه دلیل شرافتمندانه و مفیده!!!
پاتوق سرگرمی ایرانیان
اتریشیها روزی 200 بار دروغ میگویند
رفتارها- همشهری آنلاین:
شبکه خبری او.ار.اف گزارش داد، نتیجه تحقیقاتی یکساله درباره دروغگویی در اتریش میگوید هر شخص روزانه تا سقف 200 بار دروغ میگوید.به این ترتیب میتوان گفت دروغ به همراهی دایمی برای برخی انسانها بدل شده است.
دروغ یعنی تحریف واقعیت
هر کدام از ما امکان دارد همه روز را دروغ بگوید. دروغ به معنای تحریف واقعیت است، یعنی چیزی را آگاهانه دیگرگونه تلقی کردن. هاینس سانگرله، روانشناس میگوید دروغ از زمانی که بخواهیم خود را آرایش کنیم، آغاز میشود.
وی افزود، در حالت افراطی میتوان گفت، زمانی که شخصی خود را آرایش کند، به دیگران دروغ میگوید، زیرا ماسکی را بر چهره مینهد و تصویری را از خود به نمایش میگذارد که خودش میخواهد.
جایی که مردان و زنان اغلب دروغ میگویند
مردان غالبا 20 درصد بیشتر از زنان دروغ میگویند. آنها واقعیت را بیش از هر چیز درباره خودرو، علایق و حتی در برخی موارد درباره کارشان تحریف میکنند.
بانوان درباره سن، وزن یا وفاداریشان در دوستیها متوسل به دروغ میشوند.
زمخت شدن بدون دروغ!
با این حال بخش عمدهای از دروغهای ما بیضرر هستند. یعنی نه به خود شخص و نه به دیگران آسیبی رسانده نمیشود. هربرت مادرتونر، روانشناس میگوید، ما باید بتوانیم دروغ بگوییم، زیرا اگر همیشه حقیقت را بگوییم، احتمالا زمختترین انسانها میشدیم. در این صورت شاید منافی شئونات اخلاقی و حتی هتاک میبودیم.
تلاش برای جلب احترام
مادرتونر ادامه داد که انسانها از طریق دروغ گفتن میخواهند احترام و عشق دیگران را به خود جلب کنند.
باید توجه داشت که چه میگوییم
کسی که بگوید در زندگیاش دروغ نمیگوید، دروغ میگوید. این نتیجه تحقیقات یک ساله درباره دروغ است. فقط یک چیز مهم است: اگر دروغی میگوییم باید دقت کرد که چه گفته میشود، در غیر این صورت میتواند به ضررمان تمام شود.
__________________
http://forum.funpatogh.com
حدیث روز
امام حسن عسکری (ع) :
همه ی پلیدی ها و زشتی ها در یک حانه نهاده شده و کلید آن ، دروغ قرار داده شده است
و از پیامبر اکرم (ص) در مورد حدّ و مرز دروغ گویی :
برای دروغ گویی آدم همین بس که ؛ هر چه می شنود بازگو می کند « قبل از مطمئن شدن از راست بودن آن خبر » .
یه دروغ (شعر )
واسه من حسّی نمونده رو لبم خنده ندارم
شب و روزم شده تیره چه سیاهه روزگارم
تو دلم نور نمی تابه شعله ی عشق بی فروغه
قصه های عشق و خنده توی این قرن یه دروغه
توی غربت زمونه کسی با من همزبون نیست
توی فصل سرد اینجا حتی خورشید مهربون نیست
همه حرفا یه دروغه دیگه عشقا بی فروغه
یه دروغه یه دروغه بی فروغه ، بی فروغه
