ریه ها کارهای فوق العاده ای برای شما انجام می دهند. داشتن ریه هایی سالم، میزان بالایی اکسیژن برای خونتان فراهم می کند و باعث می شود بتوانید کار کنید، فعالیت کنید و به خوبی زندگی کنید. همچنین دی اکسید کربن و سایر گازهای زائد که بدن به آنها نیازی ندارد را خارج می کند. برای سالم نگه داشتن ریه هایتان کارهای زیادی می توانید انجام دهید:
 

1.       اگر سیگار می کشید، برای ترک آن اقدام کنید. و اگر سیگار نمی کشید، به هیچ وجه شروع نکنید. سیگار کشیدن یکی از دلایل اصلی اکثر بیماری های جدی ریه مثل سرطان ریه و بیماری مزمن انسداد ریه (COPD) می باشد. کشیدن سیگار، پیپ و سایر دخانیات حاوی بیش از 4000 ماده شیمیایی مضر است—که 50 مورد آن از عوامل ایجادکننده سرطان شناخته شده اند. حتی اگر سالهاست سیگار می کشید، هیچوقت برای ترک آن دیر نیست. البته ترک کردن سیگار کار ساده ای نیست اما منابع و مراکز بسیار زیادی برای کمک به ترک آن وجود دارد.

2.       از قرار گرفتن در معرض افراد سیگاری خودداری کنید. دود سیگار خوردن ترکیبی پیچیده از موادشیمیایی است که با سوختن دخانیات تولید می شود. این هم درست مثل سیگار موجب بروز بیماری های مختلف و مرگ می شود. دو سوم دود سیگار توسط فردی که سیگار را می کشد استنشاق نمی شود، بلکه در فضای اطراف او پراکنده می شود.

در اینجا به چند نکته برای جلوگیری از دود سیگار اشاره می کنیم:

o        اجازه ندهید در خانه تان، ماشینتان، و محل کارتان کسی سیگار بکشد.

o        در ماشین، محل کار و خانه علامت "سیگار نکشید" نصب کنید.

o        از بیزنس ها و فعالیت هایی که به دور از سیگار است استقبال کنید.

o        نگذارید فرزندانتان هم در اطراف افراد سیگاری باشند.

3.       دستهایتان را مداوم با آب و صابون بشوئید. برآورد می شود که دست ها تقریباً 80 درصد از عفونت ها و بیماری های ریوی مثل سرماخوردگی و آنفولانزا را پخش می کنند. می توانید با آشنایی با نحوه و زمان شستشوی دست ها، احتمال بروز این بیماری ها را درخودتان کاهش دهید.

o        نحوه صحیح شستشوی دست ها را به فرزندانتان آموزش دهید.

o        اطلاعات مربوط به شستشوی دست ها را در محل کارتان منتقل کنید.

o        از مصرف صابون ها و شوینده های آنتی باکتریال خودداری کنید چون مصرف اینها ممکن است مقاومت دربرابر آنتی بیوتیک ایجاد کند.

o        در صورت در دسترس نبودن صابون و آب، از مواد ضدعفونی کننده دست الکل دار استفاده کنید.

4.       مراقب آلودگی هوا باشید و برای تمیز نگه داشتن آن به سهم خود اقدام کنید. آلودگی هوا چه در داخل و چه خارج از خانه می تواند موجب مشکلات سلامتی مخصوصاً برای افرادیکه دار بیماری های ریوی هستند شود. آلودگی هوا موجب اذیت شدن، ملتهب شدن و تخریب بافت های ریه می شود. حتی سطح پایین آلودگی هوا هم می تواند مشکلاتی را برای سلامتی افراد ایجاد کند. کودکان، افراد سالخورده و آنها که مبتلا به بیماری های مزمن هستند بیشتر در معرض بیماری های ناشی از آلودگی هوا قرار دارند. پس درمواقع آلوده بودن هوا سعی کنید در خانه بمانید و بیرون نروید. کارهای زیادی برای تمیز نگه داشتن هوای داخل و خارج از خانه وجود دارد که در زیر به چند مورد آن اشاره می کنیم:

خارج خانه:

o        هیچوقت اتومبیل را در حالت ساکن روشن نگه ندارید.

o        از حشره کش ها و سایر موادشیمیایی در حیاط خانه استفاده نکنید.

o        از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنید.

o        از قوانین مربوط به ارتقاء کیفیت هوا تبعیت کنید.

داخل خانه:

• رطوبت داخل خانه را کنترل کنید. بعنوان مثال، از در حمام و آشپزخانه از فن های اگزاست استفاده کنید تا رطوبت را به بیرون هدایت کند. سطح رطوبت داخل را بین 30 تا 50 نگه دارید.

• وسایل گرمایش خانه را به طور منظم چک کنید. وسایل اصلی مثل پمپ گرمایش و دستگاه تهویه مرکزی را به طور منظم توسط متخصص بررسی و نظافت کنید.

• سطوح را تمیز نگه دارید. سطوح مرطوب مثل وان حمام، زیردوشی و کانترهای آشپزخانه را تمیز و خشک نگه دارید.

• گرد و غبار را کنترل کنید. گرد و غباری که روی مبل ها و وسایل خانه می نشیند را مرتب تمیز کنید. سعی کنید ملحفه ها را با آب داغ (حداقل 5/54 درجه سنتیگراد یا 130 درجه فارنهایت) شستشو دهید تا میکروبهای ریز آن از بین بروند. فرش و موکت را هم مرتب تمیز کنید.

• هوا را تهویه کنید. حتماً هر روز مقدار کافی هوای تازه و تمیز وارد خانه کنید. موقع تمیز کردن خانه، نقاشی کردن آن یا وصل کردن موکت های جدید یا انجام سایر کارهای خانه پنجره ها را باز بگذارید.

5.       در محل کار خود را از خطرات مربوط به سلامت ریه دور کنید. افرادیکه در کارهای خاص مثل ساخت و ساز و معدن کار می کنند بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های ریوی مثل سرطان ریه، آسم و COPD می باشند. اگر زمان زیادی را در اطراف گرد و خاک، پنبه نسوز یا موادشیمیایی سپری کنید از لباس های محافظ که شامل ماسک گاز می شود استفاده کرده و هوای محل کارتان را تهویه کنید.

نظرات ()

کدام بیماری را مادر امراض می نامند؟

نظرات ()

درچند سال اخیر تولیدکنندگان تجهیزات رایانه مانند صفحه کلید، ماوس، میز و صندلی و سایر وسایل رایانه سعی می‌کنند محصولات را مطابق با اصول ارگونومی طراحی و تولید کنند چرا که رعایت اصول ارگونومی سبب کاهش ضایعات چشم، سردرد و کمر درد کاربران رایانه خواهد شد. با وجود رعایت نکات فوق، باز امکان بروز بیماری‌های خاص برای کاربر رایانه وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

● بیماری‌های چشم

استفاده نادرست و بیش از حد از رایانه برای اجزای مختلف بدن مضراتی به همراه دارد که چشم یکی از این اجزای آسیب‌پذیر است.
درد، سرخی و سوزش چشم و آب‌ریزش آن، دوبینی، احساس تاری دید که به کاهش قدرت بینایی، خستگی و درد چشم و سردرد منجر می‌شود از جمله این عوارض است.
چشم‌های انسان عادت دارند تا بسیار راحت روی اشیای دور و نزدیک متمرکز شوند به همین دلیل احتمال خستگی ماهیچه چشمی که روی کاغذ و صفحه مانیتور متمرکز شده است، وجود دارد.

همچنین ماهیچه‌های دیگر چشم، از تغییرات نور یا درخشندگی یا از تغییر مسیر دید بین صفحه نمایشگر و نوشته‌های در حال حروفچینی خسته می‌شوند و به دلیل جابه‌جایی زیاد کلمات، چشم قدرت تطابق خود را به مرور از دست می‌دهد.
افرادی که دارای اختلالات انکساری اصلاح نشده هستند، بیشتر در معرض خطرند.
همچنین محیط کار نباید خیلی پر نور یا تاریک باشد تا به چشم کاربر فشار وارد نیاید.
پزشکان توصیه می‌کنند برای جلوگیری از ابتدا به بیماری‌های چشمی پس از هر ۱۰دقیقه استفاده از رایانه، پلک‌های خود را به هم زنید و مدتی به یک نقطه دیگر خیره شوید تا خستگی چشم از بین برود هرچند در این زمینه سفارش شده است که از مانیتورهای جدید به خاطر ساختار بهتر و اشعه کمتر استفاده شود.

● عوارض مفصلی و عضلانی

یکی دیگر از شایع‌ترین عوارض کار با رایانه، دردهای عضلانی و درد مچ دست و بازوها است چراکه درد گردن و کمر در طولانی مدت و خمیدگی پشت از عوارض کار زیاد و طولانی با رایانه است.
به طور معمول، کاربران رایانه، ساعدها، دست‌ها، بازوان، پشت و گردن خود را در یک حالت ثابت قرار می‌دهند و این عمل سبب وارد شدن فشار زیاد در زمان طولانی روی ماهیچه‌ها و تاندون‌های فرد می‌شود و در نهایت می‌تواند به مشکلات عضلانی و مفصلی منجر شود.
در این رابطه، عوامل ارگونومیکی مانند بار کاری، حرکات تکراری، طرز نشستن، زاویه دید، وضعیت میز و صندلی، ارتفاع صفحه کلید و مانیتور، وضعی نور، سرعت حروفچینی و نداشتن آرامش روانی می‌تواند از مشکلات جدی به شمار آید همچنین استفاده اشتباه و دائم از ماوس هنگام کار با رایانه می‌تواند به دست کاربران صدمه وارد کند به طوریکه درد، ناتوانی و لرزش و بی‌حسی ساعد و دست نخستین نشانه‌های فشار بیش از حد به تاندون‌ها و عصب‌ها به دنبال حرکت‌های نادرست هنگام کار با ماوس رایانه است.

به گفته کارشناسان هنگام آغاز عوارض و ناراحتی‌های دست این امکان وجود دارد که در مغز، ارتباطی بین دردها و کار با ماوس و کلیک کردن با آن ایجاد شود و به دنبال آن فقط با کلیک کردن با ماوس، دردها آغاز خواهد شد و صدمات آن می‌تواند تا ساعد و بازو نیز ادامه پیدا کند.
شایع‌ترین اختلالی که ممکن است در ارتباط با مچ دست پیش آید، سندروم کانال کارت است به طوری که عصب دست در زیر کانال کارت گیر می‌افتد و باعث خواب‌رفتگی، بی‌حسی و احساس درد در انگشتان دست می‌شود.
متخصصان سفارش می‌کنند در صورت بروز دست‌درد، کاربران به متخصص اعصاب مراجعه کنند.

● مشکلات دوران بارداری و زایمان

برخی پژوهشگران بر این باورند که زایمان‌ها و بارداری‌های غیرعادی و تولد نارس و ناقص به استفاده از صفحه نمایش رایانه و وجود تشعشات آن مربوط است.
برخی تحقیقات نشان‌دهنده این مطلب است که سقط جنین در زمانی که مادر در معرض میدان‌های مغناطیسی حاصل از رایانه قرار دارد، شایع‌تر است بنابراین هنگام خرید یا استفاده از رایانه باید دقت کنید که رایانه شدت میدان مغناطیسی زیادی نداشته باشد.
پزشکان توصیه کرده‌اند که زنان باردار روزانه بیشتر از هشت ساعت در معرض امواج الکترومغناطیس که در رایانه، تلفن همراه، دستگاه‌های مایکروویو و به میزان بسیار کم در تلویزیون وجود دارد، قرار نگیرند.
هرچند برخی تحقیقات نیز نشان داده است امواجی که در رایانه وجود دارد می‌تواند باعث عقیم شدن مردان شود.

● مشکلات پوستی

ولتاژ زیاد لامپ تصویر در انواع نمایشگرهای قدیمی موجب تولید میدان الکترواستاتیک و بارهای الکتریکی مثبت در سطح خارجی صفحه نمایش می‌شود.
در میدان بین بارهای مثبت و صورت کاربر، گرد و خاک و ذرات در تمامی جهات حرکت می‌کنند و جریان بارهای مثبت حاصل در این میدان ممکن است در افرادی که حساسیت پوستی دارند، موجب خشک شدن پوست دست و صورت، ترک خوردن آن و ایجاد آکنه شود.
همچنین بررسی‌ها نشان داده‌اند افرادی که دچار حساسیت‌های پوستی هستند و هنگام کار بیشتر تحت فشارهای فکری و عصبی قرار می‌گیرند، فشارها و استرس‌ها موجب تغییرات هورمونی مانند تیروکسین و پرولاکتین و همچنین ضایعات پوستی در آنها می‌شود.
به همین علت کارشناسان توصیه می‌کنند بهتر است تهویه و رطوبت محیط کار مناسب و کافی باشد.

● استرس و مشکلات عصبی و روانی

به گفته کارشناسان، حجم کار زیاد و دوری از همکاران در محیط کار می‌تواند به بروز مشکلات روانی منجر شود.
البته کار با رایانه افسردگی‌زا به شمار نمی‌رود، بلکه حجم زیاد کار است که در ایجاد استرس روانی نقش دارد.
تنهایی ناشی از طبیعت کار با وسایل و ابزار الکترونیک از جمله رایانه که دنیای خصوصی یا مجازی را به ارمغان می‌آورد، افراد جامعه را هر چه بیشتر به کام خود می‌کشد و اثرات زیان‌بار و عمیقی را برجای خواهد نهاد که ابعاد آن به روشنی قابل تبیین نیست.

برای نمونه به روابط والدین و فرزندان که جزء اولین قربانیان زندگی الکترونیک هستند می‌توان اشاره کرد.

● تنفس گازهای رایانه

بدنه رایانه‌ها و نمایشگرها بر اثر گرم شدن، بوی مخصوصی مانند« گاز دیوکسین» از خود متصاعد می‌کنند که به وسیله بدنه رایانه و صفحه نمایشگر تولید می‌شود.
همچنین گاز« اوزن »هنگام کار چاپگر لیزری تولید می‌شود که به بافت مخاطی بینی، چشم و گلو آسیب می‌رساند، بنابراین رعایت استانداردهای مربوط در این خصوص از سوی واردکنندگان یا تولیدکنندگان رایانه ضروری است.

● کودکان و رایانه

کودکانی که زمان زیادی مقابل رایانه می‌نشینند علاوه بر آسیب کمر، دچار بلوغ زودرس می‌شوند.
به گفته متخصصان فیزیوتراپی، کودکان پنج ساله‌ای که ساعات طولانی را پشت رایانه می‌نشینند از درد کمر رنج می‌برند.
به گفته آنها استفاده بیش از حد از رایانه در کودکان شش ساله نیز می‌تواند به بیماری در آنها منجر شود.

● چند توصیه

کارشناسان توصیه می‌کنند اگر با رایانه در محیط کار یا خانه زیاد کار می‌کنید بهتر است به این توصیه‌ها به‌منظور کاهش مضرات استفاده از رایانه توجه کنید:

۱) در طول روز برنامه پیاده‌روی، دو یا ورزش‌های دیگر را داشته باشید.

۲) در اوقات فراغت خود در طول روز، ورزش‌های مخصوص کمر، پشت و گردن را انجام دهید تا این عضلات استحکام خود را حفظ کنند.
همان‌طور که پشت میز کار خود نشسته‌اید، می‌توانید عضلات شکم و سرین را چند بار و هر بار به مدت ۱۰دقیقه سفت و بعد رها کنید.
بهتر است بیش از ۵۰دقیقه به طور ممتد پشت میز خود ننشینید، بلکه بعد از ۵۰دقیقه نشستن چند دقیقه بلند شوید، کمی راه بروید، کمر خود را به طرفین خم و راست کنید و دست هایتان را از ناحیه کتف بچرخانید.

۳) استفاده از صندلی ارگونومیک با قابلیت تنظیم را فراموش نکنید.
ارتفاع صندلی‌تان باید به گونه‌ای باشد که کف پایتان روی زمین قرار گیرد و زانوهایتان زاویه ۹۰درجه داشته و ران‌هایتان موازی زمین باشد.
صندلی باید در قسمت گودی کمر، محدب و در قسمت پشت دارای کمی قوس مقعر باشد و بهتر است دسته‌دار باشد.
فراموش نکنید هنگام کار با رایانه به پشتی صندلی تکیه کنید تا از کمر و ستون فقرات شما حمایت کند.
فقط هنگامی که با موس کار نمی‌کنید و تایپ انجام نمی‌دهید، ساعد شما باید روی دسته صندلی قرار گیرد.

۴) مانیتور مناسب به‌کار برید و بهتر است مانیتور در مرکز میز و درست در مقابل چشم شما قرار گیرد.
هر چه صفحه مانیتور بزرگتر باشد تصویر راحت‌تر دیده می‌شود و تطابق و تقارب چشم‌ها کمتر شده و بنابراین دیرتر خسته می‌شود.
فاصله مناسب مانیتور تا چشمان شما ۵۰ تا ۶۰سانتی‌متر یا معادل یک دست کشیده شماست.
بخش بالایی مانیتور باید هم سطح چشمان شما باشد که برای این کار می‌توانید صندلی خود را بلندتر کنید یا مانیتورتان را پایین‌تر بیاورید.
اگر از عینک استفاده می‌کنید، مانیتور را کمی به سمت بالا بچرخانید، طوری که بخش پایینی آن به چشم شما نزدیک‌تر باشد.

۵) باید صفحه کلید رایانه هم سطح آرنج شما یا هم‌ارتفاع با دسته صندلی قرار گیرد به طوری که تقریباً صفحه کلید هم سطح ران‌های شما پشت میز کامپیوتر باشد.
هنگام حروفچینی از هر دو دست کمک بگیرید و با نیروی متوسط و ملایمی روی صفحه کلید فشار وارد کنید.
هنگام حروفچینی نباید مچ دستتان روی جایی قرار گیرد یا خم شود و به سمت بالا یا پایین زاویه دار قرار نداشته باشد، گاهی به مچ‌هایتان استراحت دهید و به آنها ورزش دهید.

منبع: سایت پزشکان ایران

راسخون

نظرات ()

دختر 13 ساله‌ ای که 60 ساله به نظر می ‌رسد

جدال زارا هارتشون با بیماری لیپودیستروفی

دختر 13 ساله ‌ای که 60 ساله به نظر می ‌رسد! این، عنوانی است که خیلی از خبرگزاری‌ ها و نشریات غربی برای مخابره اخبار مربوط به " زارا هارتشون " استفاده کردند. پزشکان می‌ گویند او از بیماری لیپودیستروفی رنج می‌ برد.

زاراهارتشون اهل شمال کشور انگستان است. او 13 ساله است و با چهره ‌ای معصوم در برابر دوربین‌ های کنجکاو خبرگزاری‌ ها ایستاده است تا از زندگی خودش بگوید. او از یک بیماری کمیاب ژنتیکی رنج می‌ برد که او را سال‌ ها پیر تر از سن واقعی ‌اش نشان می ‌دهد. صورت او در سن 13 سالگی پُر از چین و چروک و ردپای پیری است ولی با این حال او می ‌گوید: " اگرچه ظاهری شبیه افراد مُسن دارم ولی از درون احساس جوانی می کنم."

پدر و مادر او از کودکی متوجه بیماری او شده بودند و مادرش او را از کودکی از رفتن به مدرسه و حضور در میان هم‌ سالان ‌اش بازداشت؛ چون اعتقاد داشت که دختر کوچولوی او توانایی تحمل نگاه‌ های تحقیر آمیز و حرف‌ های توهین ‌آمیز دیگران را ندارد.

او خودش می ‌گوید هنگامی که برای نخستین بار سوار اتوبوس مدرسه شده، اطرافیان ‌اش او را به اسامی تحقیر آمیزی صدا زده‌ اند: میمون، مادربزرگ و ... و این‌ قبیل اتفاق‌ ها باعث شد که والدین او بیش از پیش از فرستادن او به مدرسه و حضور در جمع دوستان هم‌ سن و سال‌ اش امتناع کنند.

زارا بیش از همه از نگاه ‌های کنجکاو و پچ‌ پچ‌ های‌ شان ناراحت است و می‌ گوید درست است که من ظاهری پیرتر از سن‌ ام دارم ولی این دلیل نمی ‌شود که روحیه و شادی و نشاطی مانند هم‌ سن و سال هایم نداشته باشم.

مادر زارا اکنون 41 ساله است. او نیز از بیماری مانند دخترش، لیپودیستروفی، رنج می‌ برد اما شدت بیماری او بسیار کمتر از شدت بیماری زارا است. او می ‌گوید که در لحظه‌ های بعد از تولد زارا متوجه شده است که دخترش بیماری او را به ارث برده و علایم بیماری‌ اش را در چهره و بدن دخترش یافته است: " من در آن لحظات از دست خودم بسیار عصبانی بودم که این بیماری را به دخترم منتقل کرده‌ ام! به خودم گفتم او حالا مجبور است یک عمر با دردسرهایی که من در طول عمرم کشیده بودم کنار بیاید و بسوزد و بسازد!"

لیپودیستروفی چیست؟

لیپودیستروفی یک بیماری ارثی است و در واقع یک نقص ژنتیکی به شمار می‌ آید؛ نقصی که در کروموزم‌ های ما رخ می ‌دهد و باعث اختلال در ژن ‌های خاصی می‌ شود و به موجب آن، بدن نمی ‌تواند سلول‌ های چربی را در بافت زیر پوست تولید کند.

صورت و اندام فرد مبتلا به این بیماری، نحیف و چروکیده به نظر می ‌آید.

بافت چربی به خوبی در بدن رشد نمی ‌کند. بافت چربی زیر پوستی متجمع و فشرده می‌ شود و این باعث می‌ شود پوست صورت و بدن فرد مبتلا، چروک بخورد و جمع شود.

بدتر از آن همراه بودن این نقص ظاهری با بیماری و نقص اندام‌ های داخلی بدن است. افراد مبتلا به لیپودیستروفی ممکن است در آینده دچار دیابت، بیماری ‌های قلبی و عروقی و مشکلات کبدی شوند.

خبر بدتر برای زارای 13 ساله این است که این بیماری علاج قطعی ندارد. اگر چه این بیماری برای یک انسان بزرگسال هم بسیار دردناک است ولی می‌ تواند برای یک نوجوان 13 ساله، آن هم یک دختر بچه که در این سنین تشنه خود نمایی است، بسیار غیر قابل تحمل باشد. خواهر بزرگ‌ تر زارا سالم به دنیا آمده ولی دو خواهر کوچک ‌تر او هم از علایم خفیف ‌تر این بیماری رنج می‌ برند.

کنار آمدن با لیپودیستروفی

اگر لحظه ‌ای خودتان را به جای زارا بگذارید چه حالی پیدا خواهید کرد؟ خیلی از شما ممکن است از شکل بینی و صورت‌ تان ناراضی باشید ولی حتی تصور این که به شکل زارا باشید برای ‌تان بسیار دشوار است. وقتی از زارا می ‌پرسند: " موقع نگاه کردن در آینه چه حالی پیدا می ‌کنی؟ " می‌گوید: " من وقتی مقابل آینه می ‌ایستم و به خودم نگاه می ‌کنم خودم را اصلا دوست ندارم. گاهی اوقات در گوشه اتاق ‌ام می ‌نشینم و پوست صورت ‌ام را می‌ کشم بلکه چروک‌ های آن باز شود و از بین برود. من هم مثل بقیه نوجوانان دوست ندارم به خاطر نقص صورت ‌ام انگشت ‌نما شوم ولی نکته اصلی این است که از جراحی صورت‌ ام هم می ‌ترسم." زارا اکنون با مادر و خواهران و برادرش در یک خانه زندگی می ‌کند و می ‌گوید: " در کنار سایر اعضای خانواده ‌ام ایمن و راحت هستم و هیچ ‌کس من را در خانه مسخره نمی ‌کند و آزار نمی ‌دهد. "

او در حال حاضر تنها آرزویش جراحی پوست صورت ‌اش است. مادر او این کار را وقتی نوجوان بوده انجام داده است ولی این درمان زیبایی که برای رفع چین و چروک‌ های صورت انجام می ‌شود درباره او چندان موفقیت ‌آمیز نبوده است.

آرزوی زارا شنیدنی است: " دوست دارم در آینده یک پزشک جراح پلاستیک شوم تا بتوانم به افرادی مانند خودم کمک کنم تا زیباتر شوند. من برای رسیدن به این آرزو تلاش می‌ کنم و مادرم هم به من کمک می ‌کند تا به آرزویم برسم. "

زارا اکنون به تنهایی در جاده رویاهای ‌اش گام بر می ‌دارد و فقط روی کمک مادرش حساب می‌ کند؛ بی ‌توجه به دیگرانی که او را مسخره می ‌کنند یا خیره‌ خیره نگاه‌ اش می ‌کنند.

نظرات ()

دانشمندان استرالیایی بعد از تحقیقات همه جانبه و بی شمار به این نتیجه رسیده‌اند که بیشترین میزان مواد مفیدی که نه تنها خطر ابتلا به سرطان را کاهش می دهد، بلکه انسان را از ابتلا به بیماری‌های عروقی و قلبی در امان نگاه می‌دارد، در سیب موجود است.

به گزارش خبرگزاری «نووستی»، به گفته کارشناسان، سیب به لطف وجود آنتی‌اکسیدان‌های قوی در خود، اثرات مطلوب و مفیدی بر بدن انسان به جای می‌گذارد.

در هر سیب دو برابر بیش از چای، سه برابر بیش از پرتقال و بیش از هشت برابر نسبت به موز آنتی‌اکسیدان وجود دارد.

پیش از این، دانشمندان آمریکایی ثابت کرده بودند که مصرف همیشگی سیب و آب سیب، از تخریب سلول‌های مغزی که موجب فراموشی خاطر می‌شوند، جلوگیری می‌کند.

نظرات ()

پزشکان، کنترل وزن، ورزش، حذف دخانیات و مشورت با پزشک درباره احتمال خطر ابتلا به بیماری و معاینه به موقع را به منظور پیشگیری توصیه می کنند.


تصور کنید که زندگی بدون بیماری و سرشار از سلامتی چقدر زیباست. فکر کردن درباره بیماری‌ها، حتی بدون ابتلا به بیماری خاصی، فرد را گرفتار نگرانی و اضطراب می‌کند. محققان مختلف در سراسر دنیا برای شناخت بیماری‌ها، عوامل خطر زا برای ابتلا به آنها و پیدا کردن راه‌های درمان سخت در تلاش هستند. 

از بیماری های قلبی تا سرطان سینه و حتی افسردگی جزو نگرانی های مهم بانوان برای سلامتی خودشان است. این پنج نگرانی عبارت است از: بیماری قلبی، سرطان سینه، پوکی استخوان، افسردگی و بیماری های خود ایمنی.

● بیماری‌های قلبی

بیماری های قلبی مهمترین عامل مرگ در هر دو جنس زن و مرد است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های امریکا، این بیماری ها، عامل حدود 29درصد مرگ های بانوان است. علاوه بر مرگ زودرس، مهمترین عوارض بیماری های قلبی ، ایجاد معلولیت و ناتوانی در بیشتر مبتلایان است. چون بیماری قلبی روی توانایی های بدنی مبتلایان تأثیرات مخرب می‌گذارد، بسیاری از زنان بعد از ابتلا به این بیماری با اختلالات تنفسی، مشکل در قدم زدن، بالا رفتن از پله ها و موارد دیگر درگیر شده و به زندگی سخت خود ادامه می‌دهند. اگرچه میزان مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی در مردان بیش از زنان است، اما بسیاری از زنان تمایل دارند که بیماری قلبی خود را بروز نداده و معاینه نشوند و لذا هنگامی متوجه بیماری خود می‌شوند که ممکن است خیلی دیر شده باشد. درد سینه، علامت آشکار بیماری قلبی است، اما خیلی ها ممکن است فقط نشانه هایی مانند درد شانه، درد مختصر در قسمت فک، تهوع، استفراغ و تنگی نفس را احساس کنند.

● سرطان سینه

سرطان سینه شایع ترین سرطان بین زنان و بعد از سرطان ریه، مهمترین عامل مرگ زنان است. متخصصان می گویند که گاهی ترس از سرطان سینه، بیش از حد و اغراق آمیز بوده و موجب می شود که زنان برای معاینه و بررسی بیشتر به پزشک مراجعه نکرده، یا تصمیم عجولانه برای جراحی و برداشت سینه بگیرند، در صورتی که ممکن است نیازی به این کار نباشد.

بالا رفتن سن، مسائل ژنتیکی (تقریباً 5درصد تا 10درصد موارد سرطان سینه به جهش‌های ژنی مرتبط است)، سابقه خانوادگی ، نژاد سابقه نمونه برداری غیر طبیعی سینه در گذشته، سابقه پرتو تابی سینه در گذشته، سابقه عادت ماهیانه زود هنگام یا یائسگی بعد از 55 سالگی، نداشتن فرزند، مصرف برخی داروها، نوشیدن الکل، تغذیه ناکافی و چاقی از عوامل خطرزا برای ابتلا به سرطان سینه است.

پزشکان، کنترل وزن، ورزش، حذف دخانیات و مشورت با پزشک درباره احتمال خطر ابتلا به بیماری و معاینه به موقع را به منظور پیشگیری توصیه می کنند.

● پوکی استخوان

پوکی استخوان، کمر درد و شکنندگی استخوان ها مشکلاتی است که زنان مسن درباره آنها نگرانی دارند. این مشکل به مقدار زیاد قابل پیشگیری است. نحوه زندگی و تغذیه بانوان در دوران کودکی، بلوغ و سنین ابتدایی بزرگسالی نقش مهمی در پیشگیری از ابتلا به بیماری دارد، بیشتر توده استخوانی بدن تا 30 سالگی شکل می‌گیرد و پس از آن تشکیل استخوان ها متوقف شده و تمرکز روی حفظ و نگهداری معطوف می‌شود. البته هرگز برای داشتن استخوان های قوی و پیشگیری از شکستگی دیر نیست. بدن هر کاری را که بتواند برای بازسازی استخوان های صدمه دیده انجام می دهد، اما شما باید ابزارهای آن را فراهم کنید. مصرف کلسیم به میزان کافی و ورزش و فعالیت های بدنی مرتب و منظم از ابزارهای این کار هستند.

● افسردگی

به نظر می رسد افسردگی، زنان را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار می دهد. گزارش های مختلف حاکی از آن است که در مقایسه با 6 میلیون مرد، سالانه حدود 12 میلیون زن به افسردگی مبتلا می شوند. در طول زندگی، زنان بیشتر به ارتباط با دیگران، توجه و حمایت نیاز دارند و اگر اینها فراهم نباشد شخص به سوی افسردگی پیش خواهد رفت. گاهی تغییرات هورمونی، به ویژه بعد از حاملگی و زایمان و در دوران یائسگی می تواند آغازی برای افسردگی باشد.

● بیماری‌های خود ایمنی

بیماری های خود ایمنی یک گروه از اختلالات هستند که در آنها سیستم ایمنی بدن علیه خود فعال شده و بافت‌ها را تخریب کرده یا در عملکرد آنها مشکل ایجاد می کند. در این گروه از بیماری ها بیش از 80 بیماری مزمن جدی مانند لوپوس، مولتیپل اسکلروزیس (MS ) و دیابت تیپ یک وجود دارد. بر اساس گزارش های علمی، حدود 75درصد از بیماری های خود ایمنی در زنان رخ می دهد. بیشتر این بیماری ها، جز دیابت، شایع نیستند.عوامل ایجاد کننده بیماری های خود ایمنی به خوبی شناخته نشده اند، اما مسائل مرتبط با ژنتیک، عوامل هورمونی و تأثیرات محیطی ممکن است دخیل باشند.

از آن جایی که بیماری های خود ایمنی کاملاً شناخته شده نیستند، اشاره به عوامل خطرزای ابتلا هم سخت و دشوار است. علائم می توانند غیر اختصاصی بوده و تشخیص دقیق را مشکل کنند. به هر حال اگر در خود یا بستگان خود، نشانه ای غیر عادی را مشاهده می کنید، خیلی مهم است که نزد پزشک بروید.

اسیران دات کام

نظرات ()