گفتگوی خداوند با امام صادق علیه السلام

قسمت اول: برترین نعمت خداوند

قسمت دوم: قرآن؛ نمایشگاه خداوند متعال

قسمت سوم: خدا در جای جای قرآن

قسمت چهارم: قرآن دور؛ قرآن نزدیک

قسمت پنجم: بهره‌مندی از مراتب قرآن کریم

قسمت ششم: قرآن با پیامبر یا پیامبر با قرآن

قسمت هفتم: قرآن مثل باران است

قسمت هشتم: پیامبر قرآن را عربی نخوانده است

قسمت نهم: خدا حرف نمی زند

قسمت دهم: بزرگترین کلمه خدا را می شناسید؟

قسمت یازدهم: مسلمانان جواب خدا را بدهند

قسمت دوازدهم: هر کسی که به دنیا می‌آید خدا قرآن را بر او نازل می‌کند

آنچه گذشت :

در شماره پیشین آمد که : قرآن کریم، تنها بر رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نازل نشده بلکه بر امّت ایشان نیز نازل می گردید. تعبیر خدای سبحان در بخشی از آیات کریمه این است که ما قرآن را هم به سوی تو نازل کردیم و هم به سوی امّت تو. "وَأَنزَلْنَا إِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیْهِمْ "¹، ما این کتاب و ذکر را به سوی تو نازل کردیم تا مبیّن و مفسّر آن چیزی باشی که به سوی مردم نازل شده است

امام صادق علیه السلام و تکلّم الهی

شیخ بهایی در تفسیر سوره‌ی‌ مبارکه‌ی‌ "فاتحة الکتاب" پس از آنکه روایت "لقد تجلّی الله لخلْقه فى کلامه ولکنّهم لا یبصرون"¹ را از امام صادق علیه السلام نقل می کند، روایت دیگری شاهد بر همین مطلب آورده که قرآن کریم، تجلّی همواره خدای سبحان است و تکلّم مستمر اوست که بر زبان مبارک رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و معصومین سلام الله علیهم اجمعین جاری می‌گردد.

در ذیل کریمه "مالک یوم الدین"² آورده است که امام ششم سلام الله علیه این آیه را آنقدر تکرار فرمودند که مدهوش شدند و آن حضرت پس از این حالت فرمودند: "أُکرّرها حتّی کأنى سمعت من قائله"³ آنقدر این آیه را تکرار نمودم که گویا از متکلّمش شنیدم.

این نکته از برخی امامان دیگر نیز نقل شده و نشانگر آن است که گوینده این آیات کریمه قرآن، همواره خدای سبحان است. چون اگر کسی از افق طبیعی به فراطبیعی هجرت کند، آن مرحله از کلام الهی را که منزّه از زمان و مبرّای از زمین است کاملاً مشاهده خواهد کرد. و سرّ تعبیر به "کأنّ" ناظر به مقام احسان است و بهره سالکان متوسّط؛ امّا اوحدّی از آنان، که اهل بیت طهارت علیهم السلام مصداق کامل آنند، از مقام "کأن" به مقام "إنّ" نایل آمدند، و تعبیرهای آن ذوات معصوم علیهم السلام در این باره گاهی به صورت "کأنّ" است و گاهی به صورت مافوق آن، نظیر آنچه ذعْلب از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام نقل نموده است: "أفأعْبدُ ما لا أری...".⁴

آیت الله جوادی آملی، تفسیر موضوعی قرآن کریم

تنظیم : گروه دین و اندیشه تبیان - عسگری

1- بحار الانوار، ج 89، ص107

2- سوره‌ی‌ فاتحه، آیه‌ی‌ 4.

3- مفتاح الفلاح، ص 449.

4- نهج البلاغه، خطبه‌ی‌ 179.

نویسنده : حسین شورگشتی ; ساعت ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳۸٩/٤/۱۳

تگ ها : حدیث ، اهل بیت ، امام صادق ، دانستنی های قرآن

هر چی بخوای داریم